و اصوب از آن نخواهد بود ؛ پس تركيبات بىحاصل ديگر را كه از مغزهاى بىخرد مدّعيان ارشاد و عرفان است بايد رها كرد . و شيخ عارف كامل ما ، جناب شاه آبادى « 1 » - روحى فداه - مىفرمودند : « جميع عبادات سرايت دادن ثناى حق جلَّت عظمته است تا نشئهء مُلكيهء بدن . و چنانچه از براى عقل حظّى از معارف و ثناى مقام ربوبيت است ، و از براى قلب

--> ( 1 ) - فقيه ، اصولى ، عارف و فيلسوف برجسته ، مرحوم آية اللَّه ميرزا محمدعلى اصفهانىشاه‌آبادى ، فرزند مرحوم آية اللَّه ميرزا محمدجواد حسين‌آبادى اصفهانى . به سال 1292 ق در اصفهان متولد گشت . پس از طى مراحل علمى مقدماتى در اصفهان و تهران به حوزه‌هاى مقدّسه نجف و سامرّا مشرّف شده از محضر اساتيد بزرگى چون مرحوم صاحب جواهر ، آخوند خراسانى ، و شريعت اصفهانى ، بهره جست و به‌زودى به درجهء اجتهاد نائل و در فقه ، فلسفه و عرفان ، به مقام والايى دست يافت و به تدريس فقه ، اصول و فلسفه پرداخت به نحوى كه حوزهء درس ايشان از قوىترين حوزه‌هاى درسى سامرّاء بوده است . پس از مراجعت از عراق نخست در تهران مقيم گشته سپس به قم مشرف مىشود و مدت هفت سال در شهر مقدس قم رحل اقامت مىافكند . در طول اقامت ايشان در قم حضرت امام خمينى قدّس‌اللَّه نفسه الزّكية از درس اخلاق و عرفان وى بهره مىبرد . معظم‌له در موارد متعدد در اين كتاب و كتاب‌هاى ديگر با احترام و تجليل فراوان از آن استاد عالىقدر ياد نموده و افاضاتش را نقل فرموده‌اند . مرحوم شاه‌آبادى علاوه بر تدريس در علوم و فنون مختلف و تربيت شاگردان برجسته ، تأليفات متعددى در زمينه‌هاى مختلف از خود به جاى گذاشته است . آن بزرگ مرد علم و عمل در سال 1369 هجرى قمرى در سن هفتاد و هفت سالگى در تهران به ملأ اعلى پيوست و در جوار حضرت عبدالعظيم الحسنى ، در مقبرهء مرحوم شيخ ابوالفتوح رازى ، مدفون گرديد . حشره اللَّه مع النبي محمّد وآله الطاهرين .